Turbacz(1310 m n.p.m) – szlak niebieski z Koninek. Początek trasy parking w Koninkach, z którego na wprost
widać budynek Ośrodka Wypoczynkowego Ostoja Górska Koninki a nad nim w górze wyrównany grzbiet Obidowca w tyle Starmahowski Groń i nieco przysłonięty Szczebel. Na lewo na zalesionym stromym stoku Turbaczyka, liczne wille letniskowe. Znaki niebieskie przekraczają przez mostek Koninkę i wiodą nieznacznie w górę na pd. świerkowym lasem.

Koninka wypływa w dolinie między Czołem Turbacza i Rozdzielem w Gorcach

Koninka wypływa w dolinie między Czołem Turbacza i Rozdzielem w Gorcach

Na prawo prześwituje Ostoja Górska oraz dolna stacja wyciągu krzesełkowego na Tobołów i końcówka trasy zjazdowej z tejże góry. Kolo granicy Gorczańskiego Parku Narodowego, szlak niebieski skręca 2 doliny potoku zwanego już w tym miejscu Olszowym w lewo, na pd,-wsch. w górę potoku Za Piaski (Stara Huta). Wkrótce przekraczamy potok dochodząc w prawo odcinkiem łąki nieopodal leśniczówki Hucisko, do granicy świerkowego lasu.

Oberówka – polana i pole biwakowe

Oberówka – polana i pole biwakowe

Na prawo wyraźniej teraz widoczna trasa zjazdowa z Tobołowa. Grzbietem Średniego, szlak podchodzi droga stromo i mozolnie na pd., ukazując w lewo zalesiony masyw Turbaczyka. Za krótkim wyrównaniem terenu, ponownie jednostajnie w górę. Od napotkanych przy szlaku odłamów piaskowca, wspinamy się znów mozolnie, przekraczając szeroką drogę stokową. W dalszym ciągu łagodnie w górę mieszanym lasem i ponownie jednostajnie na skraj polany Szałasiska.
Ścieżka wznosi się polaną łagodnie, ukazując na lewo Turbaczyk oraz kolejne stożki Spalonego Wierchu i Kopieńca.

W górnej części Szałasisk nieco stromiej w górę, ku granicy mieszanego lasu. Lasem mieszanym znaki niebieskie prowadza dłuższy odcinek łagodnie w górę na pd.

Na prawo, prześwituje Obidowiec, w głębi Groniki. Mijamy w lesie mały szczycik. Odtąd z podchodzimy łagodnie na pd.-wsch. na prawo i nieco w dół na polane średnie (1060 m). Na wprost nad nimi Czoło Turbacza. Ścieżka przez polanę wiedzie płasko na pd., po czym łagodnie się wznosi. Na prawo nieco w tyle Tobołów, a wgłębi rozciągnięty grzbiet Lubonia Małego i Lubonia Wielkiego.

Polana Średnie (1060 m)

Polana Średnie (1060 m)

Na polanie Średnie występują stanowiska kostrzewy czerwonej, ciemiężycy zielonej i starca górskiego alpejskiego, zwężającym się pasem hali łuk w lewo do wyrównania terenu, skąd nieco w dól na pd.-wsch. do granicy lasu. Mieszanym lasem jeszcze się obniżamy na małą przełączkę po czym rozpoczyna się podejście na Czoło Turbacza.
wędrujemy jednostajnie w górę, a dalej łagodnie na pd. i pd.-wsch. poprzez dłuższy odcinek. Droga zwraca się lukiem w lewo, a szlak wkracza do lasów świerkowych górnego regla. Jest to dolny skraj zarastającej polany Szyja. Podchodzimy nią, młodnikiem świerkowym, łagodnie na pd.-wsch., a w tyle otwierają się coraz lepsze panoramy: Luboń Mały, Luboń Wielki, Szczebel, Lubogoszcz, a bliżej Turbaczyk z Wasielką i w tle Snieżnica oraz Ćwiln.

Szlak niebieski wkracza do mieszanego lasu i podchodzimy jednostajne, a po chwili stromo na drugi, górny odcinek Szyi. Na prawo od nas, w dole Suhora z Obidowcem oraz Tobołów. Z lewej dołącza ścieżka i szlak zielony. Obydwa znaki lasem świerkowym wznoszą się stromo ku kopule szczytowej Czoła Turbacza. Po chwili podejście jest łagodniejsze a na lewo otwiera się ciekawa i oryginalna panorama na Kudłoń, grzbiet Mostownicy, a w dali na Ćwiln,
Łopień, Jasień oraz Mogielicę. Szlak dochodzi do skałki Piaskowca na Czole Turbacza. Bardzo oryginalny stąd widok: blisko nas Mostowica (1251m).

Hala Długa widok z Czoła Turbacza

Widok z Czoła Turbacza – Hala Turbacza w oddali Hala Długa

Na wprost rozległa Hala Turbacza i nieco w głębi częściowo pokryty lasem szczyt Turbacza odróżnialnym dachem schroniska PTTK. W lewo w głębi: Snieżnica, Ćwilin, nieco bliżej Ostra i Jasień i ponownie w głębi Łopień i Mogielica. Znaki niebieski i zielony schodzą krótko na rozległy płaskowyż Hali Turbacz, gdzie z lewej strony dołączają znaki żółte. Tu zmieniamy kierunek marszu z pd. na zach. Przez rozległą Hale Turbacz (1220-1270 m) idziemy płasko oglądając w lewo Halę długą i szczyt Kiczory (1282 m), a w tyle w głębi masyw Gorca. Na prawo na pn. Luboń Wielki, w głębi Kotoń oraz kolejno Lubomir i Lubogoszcz.

Szałasowy Ołtarz – polowy ołtarz na Hali Turbacz

Szałasowy Ołtarz – polowy ołtarz na Hali Turbacz.

Babia Góra widok z Hali Turabacza

Babia Góra widok z Hali Turabacza

Na tle Lubonia, Suhora z obserwatorium astronomicznym oraz wydłużony grzbiet Tobołowa z polanami. Szlaki niebieski, zielony i żółty, zbliżają się do granicy lasu porastającej szczytową kopułę Turbacza. Tutaj wzdłuż linii lasu zwracamy się stopniowo w lewo na trawers jego stoków. Idąc z tego miejsca dalej prosto na zach. po ok. 3 min. dojdziemy do szlaków czerwonych .

Halą Turbacz oraz Czoło Turbacza

Hala Turbacz oraz Czoło Turbacza w oddali wzniesienia Beskidu Wyspowego.

Ze skraju lasu świerkowego widać w całej okazałości odcinek przebyty Halą Turbacz oraz Czoło Turbacza, a w głębi Gorc i Jaworzynę Kamienicką.
Droga kieruje się na pd.-wsch. w górnoreglowy bór świerkowy. Trawersując Turbacz, idziemy nieznacznie w górę na pd.-wsch. lub wsch, mając na lewo część źródliskową Kamienicy gorczańskiej. Za tablicą informacyjną o rezerwacie przyrody, szlaki kierują się w prawo łagodnie w górę na pd. na górny skraj Hali Długiej ku widocznemu schronisku PTTK na Turbaczu.

Schronisko PTTK im. Władysława Orkana na Turbaczu

Schronisko PTTK im. Władysława Orkana na Turbaczu

Turbacz - Schronisko PTTK

Turbacz – Schronisko PTTK

Turbacz z Koninek

Turbacz z Koninek

  • Szlak niebieski z Poręby Wielkiej (Koninki) przez Suchy Groń na Czoła Turbacza